Wat een ongelofelijk spannende finale van een uiteindelijk erg boeiend World Rally Championship 2026. Drie rijders kwamen met titelambities aan de start van de allerlaatste Rally van Sardinië in het WRC die na de annulering van de Rally van Saoudi-Arabië ook de slotmanche van het WK was. Voor elk van de drie zou het een eerste wereldtitel zijn en bovendien waren het drie teamgenoten, want ook dit jaar domineerde Toyo!ta Gazoo Racing World Rally Team het kampioenschap.
Elfyn Evans begon als leider aan de wedstrijd, met 17 punten voorsprong op Sami Pajari, de Finse revelatie van het seizoen, en 21 punten op Oliver Solberg, het Zweedse talent dat dit seizoen voor de eerste keer een volledige campagne kon rijden met een Rally1. Maar, op gravel heb je als leider in het kampioenschap het nadeel dat je de weg opent en de baan moet vegen. Evans sloot de openingsdag af op de zesde plaats, een plaatsje achter Pajari, maar Oliver Solberg deed de beste zaak met een voorlopige derde plaats. Zaterdagochtend ging Solberg vol in de aanval. Hij moest niet nadenken, maar de rally winnen om nog een kans te maken en dat leek te lukken, want op zaterdag stootte de zoon van Peter door naar de leidersplaats.
Met op zondag nog een afzonderlijk dagklassement en natuurlijk de afsluitende powerstage bleef alles mogelijk. En dat bleek bij de tweede doortocht op de proef van Osilo-Tergu, waar Elfyn Evans moest stoppen om een lekke band te wisselen. Zou het dan toch nog fout kunnen gaan voor de Welshman, die virtueel nog altijd op weg was naar de wereldtitel? Hij zakte terug naar de vijfde plaats, maar was kansloos voor extra punten in het dagklassement. Alles zou beslist worden op de allerlaatste proef van de wedstrijd, de laatste proef van het kampioenschap, Sassari-Argentiera, met zijn beroemde finish vanuit de heuvels op een erg zanderige, losse ondergrond tussen de rotsen richting het strand. Het verschil bedroeg slechts één luttel puntje.
Elfyn Evans reed een degelijke tijd, maar hij gaf toe misschien niet alle risico’s te hebben genomen. Dat bleek toen Pajari en Neuville sneller bleken. En dan was het wachten op Oliver Solberg en Scott Martin, de leiders in de wedstrijd die richting finish vlogen. Solberg was op weg naar de allersnelste tijd, zoveel was duidelijk. Maar, twee bochten voor de finish, toen de wereldtitel al op zak leek, ging het nog fout. De Yaris raakte door de diepe sporen in een korte bochtenreeks uit balans en Solberg schoof van de baan. Drama! Elfyn Evans kon het amper geloven, terwijl zijn pa Gwyndaf meteen uit zijn dak ging. Oliver Solberg bereikte aangeslagen en in tranen de finish met een tijdverlies van 14″5. Als winnaar van de wedstrijd, maar de wereldtitel was weg. Hartverscheurend, na zijn allerbeste rally ooit.
“Natuurlijk mag ik trots zijn op deze overwinning, maar op dit moment doet het zo verschrikkelijk veel pijn. Twee bochten… Ik wist dat we maximaal moesten aanvallen, van start tot finish, om nog een kans te maken op de titel. We hebben dit seizoen heel ons hart en ziel in het kampioenschap gestoken en we zijn erin blijven geloven. Het leek te lukken, tot ik de achterkant van de auto plots kwijt was… Natuurlijk ben ik nog jong en komen er misschien nog kansen, maar op dit moment overheerst de teleurstelling, al wil ik Elfyn en Scott natuurlijk feliciteren met de titel,” verklaarde een ontroostbare Oliver Solberg.
Elfyn Evans, die het ganse weekend overklast werd door de jonge garde binnen het Toyota-team, had tijd nodig om te beseffen wat er gebeurd was. “Ik kan het nog niet vatten dat we deze keer de titel dan toch over de streep hebben getrokken na deze waanzinnige finale. We wisten dat het spannend zou worden vandaag en deze ochtend bleek ik opnieuw veel tijd te verliezen door het vegen van de proef. En daarna reden we lek op de derde proef. Daarna was er die laatste proef. Ik was een beetje slordig en ik had meteen het gevoel dat het niet genoeg zou zijn om Oliver te kloppen. Ze reden ongelofelijk snel, tot hun foutje… Ik ben natuurlijk opgelucht dat ik eindelijk wereldkampioen ben. We waren er al een paar keer dicht bij. Eindelijk is het gelukt en dat is een beloning voor iedereen die ons al die jaren heeft gesteund. We hebben de titel niet alleen hier in Sardinië verdiend,” aldus de Welshman, die 25 jaar na Richard Burns nog eens voor een Britse wereldtitel zorgde.
Sébastien Ogier sloot de wedstrijd trouwens af op een knappe tweede plaats, voor Sami Pajari. Weer een volledig Toyota-podium, want Adrien Fourmaux was de snelste van de Hyundai-piloten op de vierde plaats. Thierry Neuville ging immers zaterdagochtend van de baan… als leider in de rally. “Ik had dit weekend graag een tweede overwinning van het seizoen willen bezorgen aan het team, maar ik ben wel blij met de zes snelst e tijden en de winst op de Powerstage. Dit was mijn 13de seizoen voor Hyundai op het hoogste niveau. De laatste twee seizoenen waren moeilijk, maar we zijn met het ganse team blijven knokken en gedreven blijven werken om resultaten te boeken,” vertelde onze landgenoot, die Elfyn Evans, al jaren een van zijn titelconcurrenten, uitgebreid feliciteerde. “Elfyn heeft deze titel verdiend. Hij was er al vaak dicht bij, maar knap wat Oliver hier heeft gepresteerd!”
(foto’s Toyota Gazoo Racing WRT & Hyundai Motorsport)
